Pierwsze z nich można znaleźć w mięsie ryb, kurcząt, jagniąt oraz w jajach kurzych - należy jednak zwrócić uwagę czy nie jest to mięso z odpadów poubojowych, słabiej przyswajane (często stanowi ono przyczynę wielu alergii). W niektórych, niedrogich karmach dostępnych na rynku, białko zwierzęce zastąpiono roślinnym (zboża, rośliny strączkowe), które wywołuje najczęściej alergie pokarmowe.

Do prawidłowego funkcjonowania organizmu psa, potrzebne są również węglowodany (najlepiej te pochodzące z wysokiej jakości zbóż, ryżu czy kukurydzy - o małej zawartości alergennego glutenu). Szczególnie ważną rolę odgrywa włókno pokarmowe (błonnik), normalizujące pracę jelit (w jelicie grubym ulega ono fermentacji, w wyniku czego powstają kwasy tłuszczowe, wykorzystywane przez organizm jako źródło energii; drugą, niemniej ważną ich funkcją, jest odżywianie komórek nabłonka jelita). Zdrowy przewód pokarmowy, stanowi barierę dla wnikania patogenów i zapobiega wystąpieniu i rozwinięciu się różnych schorzeń.

W żywieniu psów, ważną rolę odgrywają także tłuszcze, dostarczające organizmowi zwierzęcia potrzebnej energii, a także umożliwiające wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E). Wymagana jest jednak ścisła kontrola ich ilości, co pozwala zapobiegać nadwadze i związanych z nią problemach zdrowotnych. Z kolei zbyt mała ich dawka, prowadzi do spadku kondycji i nadmiernego chudnięcia psa.

W celu utrzymania zdrowej sierści i pięknej skóry, należy dostarczać także nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), w skład których wchodzą: kwas linolowy, linolenowy oraz arachidowy (najczęściej spotykane nazwy znajdujące się na opakowaniach karm to kompleksy Omega-3 i Omega-6).

Ważną rolę dla organizmu zwierzęcia, pełni dodatek witamin i składników mineralnych (makro i mikroelementów). Powinny być one odpowiednio zbilansowane, ponieważ zarówno ich niedobór jak i nadmiar, może być szkodliwy dla zdrowia. Właściwy dobór poszczególnych składników może zalecić jedynie weterynarz - szczególnie, jeśli psu jest podawane gotowane jedzenie. Należy wówczas uzupełnić niedobory wyżej wymienionych składników, poprzez dodawanie do pokarmu gotowych preparatów.

Jedzenie gotowane
Jedzenie gotowane, jakkolwiek tańsze i pozornie łatwiejsze w przygotowaniu, nie zawiera potrzebnych witamin i składników mineralnych (należy je wówczas uzupełniać), rzadko jest właściwie zbilansowane i na ogół nie zaspokaja indywidualnych potrzeb danych psów. Skład gotowanego jedzenia należy skonsultować z lekarzem weterynarii i dokładnie przestrzegać jego zaleceń (należy precyzyjnie określić zapotrzebowanie zwierzęcia, które kształtuje się różnie w zależności od wieku, aktywności, stanu fizjologicznego oraz zdrowia). Bardzo często przygotowanie właściwego programu żywienia jest bardzo pracochłonne, a także wbrew pozorom kosztowne. Błędy popełnione w żywieniu szczeniąt rzutują na ich późniejszy rozwój i stanowią przyczynę wielu groźnych schorzeń, ale także niewłaściwe żywienie dorosłych już osobników, może prowadzić do wystąpienia różnych chorób.

Karmy dla psów
Dostępne w handlu pełnowartościowe karmy dla psów wysokiej jakości, uwzględniają indywidualne potrzeby żywieniowe, są właściwie zbilansowane i stanowią podstawę utrzymania psa w doskonałej kondycji. Łatwe w podawaniu, przyczyniają się także do utrzymania prawidłowej higieny uzębienia. Są to karmy suche, granulowane, do większości z nich dołączane są miarki do dziennego dawkowania pokarmu. Karmy wilgotne, puszkowane stosuje się jedynie jako uzupełnienie karmy suchej (zawierają dużo konserwantów).

Należy dostosować daną karmę do sposobu życia, wieku i zdrowia naszego psa, najlepiej po konsultacji z weterynarzem. Karmy wysokiej jakości nie powinny zawierać konserwantów i barwników, ich wartość odżywcza i strawność powinny być wysokie, i winny zawierać na opakowaniu wszystkie potrzebne informacje. Obecnie, dostępnych jest wiele rodzajów karm różnych marek; powinno się wybierać karmę produkowaną przez wyspecjalizowaną firmę, o długoletniej tradycji, aby uniknąć podróbek i karm niskiej jakości.

Comments

Czesanie należy rozpocząć od użycia najpierw grzebienia o rzadkich zębach (szczególnie jeśli sierść jest dłuższa), potem gęstej szczotki z metalowymi ząbkami, do czasu aż przestaną wychodzić martwe włosy. Urodę sierści Retrieverów z Nowej Szkocji, można wydobyć jedynie poprzez regularne i staranne szczotkowanie.Nie ma potrzeby używać innych środków pielęgnacyjnych przed wystawą- pianek, lakierów, itp. - Tollery to psy myśliwskie i w większości krajów jedynym zabiegiem przed wystawą jest dokładne umycie i wyszczotkowanie psa.

Szczególną uwagę należy zwrócić na obfity włos porastający okolice nasady ogona i kończyny tylne; tam najczęściej dochodzi do tworzenia się kołtunów, podobnie jak za uszami, porośniętymi delikatniejszą sierścią. Sprawdzonym środkiem jest preparat RING 5 OUT RAGE- należy nim spryskać włos a następnie delikatnie rozczesać. Zaleca się lekkie cieniowanie włosa, ale nigdy nie należy przycinać sierści tak dalece jak ma to miejsce u Goldenów. Najczęściej wycina się włosy wystające spomiędzy opuszek palców, szczególnie w okresie zimowym, a także wystające z góry łapy długie i delikatne włosy. Oprócz schludnego wyglądu, zabieg uniemożliwia gromadzenie się grudek śniegu pomiędzy palcami,dzięki czemu łapy ani błony pławne nie ulegają zranieniom. Po umyciu łap, przycinamy włosy na ich powierzchni- można degażówkami, aby linia cięcia była naturalna; a następnie, już zwykłymi nożyczkami (Najlepiej użyć do tego krótkich nożyczek z zaokrąglonymi końcami) przycinamy równo włosy od spodu łapy.

Na uwagę zasługują także okolice uszu. Tam najczęściej, rosną delikatniejsze w dotyku, lekko falujące włosy, które można lekko degażować nawet samemu (w sklepach zoologicznych są do kupienia odpowiednie degażówki - najlepiej, na początek, kupić nożyczki dwystronne, jako łatwiejsze w użyciu). Pierwszy raz można udać się do fryzjera, ale samo cięcie nie stanowi trudnego zadania. Dzięki skróceniu sierści w tym miejscu, głowa nabiera wyraźniejszych konturów, a pies wygląda na zadbanego.

Dłuższy włos na klatce piersiowej także delikatnie cieniujemy degażówkami w zależności od potrzeby.

Nie należy także przycinać ani wyrywać wibrysów (wąsów)! Służą one psu jako zmysł dotyku - informują o lokalizacji przedmiotów w bliskiej odległości od pyska. Wycinając je, pozbawiamy psa możliwości ochrony - pies ma problemy z "obijaniem" się o sprzęty, łatwiej o uszkodzenia gałki ocznej przy przedzieraniu się przez zarośla, itd.

Comments

Comments

Przy okazji należy zwrócić uwagę na przestrzenie między palcami, ponieważ tam najczęściej zbierają się różne zanieczyszczenia, które mogą utrudniać psu swobodne poruszanie (należy je wypłukać, lub delikatnie usunąć palcami).

Comments

Comments

Raczej mierna skuteczność charakteryzuje także wszystkie środki określane mianem „ekologicznych”. Posiadają one na ogół bardzo intensywny zapach mający w zamierzeniu odstraszać insekty, ale ich efektywność jest raczej znikoma.

Najlepszym, najbardziej skutecznym sposobem zapobiegania są żele lub krople o przedłużonym działaniu, zawierające pyretroidy (środki owadobójcze). Stosowane są bezpośrednio na skórę, w odpowiednim stężeniu w zależności od wagi psa, i ich skuteczność w zależności od rodzaju substancji czynnej waha się od 2 tygodni do 3 miesięcy (ochrona przeciwpchelna; bariera przeciwkleszczowa utrzymuje się do miesiąca) Środki dostępne są u lekarzy weterynarii lub w sklepach zoologicznych (Bayer, Virbac,Beaphar).

Comments

Szczenięta Tollerów o cielistym pigmencie nosa mają początkowo oczy niebieskie; te o ciemnym pigmencie nosa mają także często ciemniejszą barwę oczu. Pigmentacja nosa u młodych, czarnonosych osobników też jest zmienna; dopiero w kilka do kilkunastu dni od urodzenia, pigment nosa zyskuje właściwą barwę. W zależności od pory roku także może ulegać zmianie - pigment jaśnieje i nie jest jednolicie czarny.

Tollery to psy wrażliwe i oddane swojej rodzinie. Bardzo inteligentne, czujne i radosne łatwo się uczą i są niezastąpionym towarzyszem zabaw dzieci. Tak długo, jak zaspokaja się ich potrzebę ruchu i dostarcza bodźców potrzebnych do prawidłowego rozwoju Scotie są wymarzonymi psami do trzymania w domu. W odróżnieniu od Goldenów, dorosłe Tollery mogą odnosić się z lekką rezerwą do obcych i posiadają większe predyspozycje do dominacji. Są bardziej żywiołowe od Goldenów; pełne energii i wymagające odpowiedniego zajęcia. Uwielbiają pracę dla swoich właścicieli, wobec czego należy im zapewnić odpowiednią dawkę ćwiczeń. Przy pracy są bardzo podekscytowane; uczą się chetnie, szybko, kochają każdą formę aktywności . Zgodnie współżyją z innymi zwierzętami w domu. Szczekają wyczuwszy niebezpieczeństwo, ale na tym poprzestają.

Comments

Są to jednak dość odosobnione przypadki; Tollery to psy zdrowe, wytrzymałe, i schorzenia typowe dla innych retrieverów nękają je stosunkowo rzadko.

Comments

Przez długi czas, Retrievera z Nowej Szkocji można było spotkać jedynie w miejscu jego pochodzenia; dopiero ok. 1970 roku, jeden przedstawiciel tej rasy trafił do Holandii, i krótkim czasie zdobył ogromną popularność w innych krajach Europy (w Danii, Szwecji, a także w Finlandii). Obecnie, hodowle Tollerów można spotkać również w Norwegii, Niemczech, oraz w Czechach. W naszym kraju, pierwsza hodowla tej rasy powstała w 2000 roku, i na dzień dzisiejszy zarejestrowanych jest ich około dziesięciu. Pierwszy miot przyszedł na świat w 2002. W chwili obecnej, w naszym kraju jest około 160 sztuk.

Comments